Non hai referencias históricas que permitan coñecer cando desapareceron os bisontes de Asturies. Algúns din que foi fai mil anos, pero a única proba de que algunha vez viviron nestas terras son as pinturas rupestres de covas como as de Perico Bustillo ou Altamira. Desde onte, o bisonte europeo volve pastar nos campos do Principado. A leira de Les Folgueres (Siero), propiedade de Adarsa, e a Braña do Zapurrel (Villayón), xestionada pola Fundación da Montaña
Asturiana, recibiron os primeiros animais desta especie, en grave perigo de extinción.
A chegada en Les Folgueres foi espectacular e seguida con moita expectación. Ata a leira desprazouse a conselleira de Agroganadería, María Jesús Álvarez, que non perdeu detalle da operación. O primeiro en baixar do remolque foi un macho reprodutor, de catro anos e uns 300 quilos. Seguíronlle unha femia de tres anos e 250 quilos, outra femia de dous anos e un macho de só un ano. Excepto o macho adulto, que mostrou certa curiosidade co seu novo fogar e a xente que se congregou no lugar, os outros tres animais fóronse rapidamente ao centro da leira, case ocultos pola herba alta.
Deste xeito rematou para eles un longo periplo desde os parques de Lelystad (Holanda) e Han-sur-Lesse (Bélxica) non exento de dificultades. Eses imprevistos motivaron que a súa chegada a Asturias producísese cun día de atraso.
A finca sierense tivo que ser especialmente acondicionada para albergar os catro bisontes. Ten dous peches: un eléctrico, que evita que os animais poidan intentar escapar, e un valo de dous metros de altura para que non accedan intrusos ao recinto. Ademais, construíronse uns boxes desde onde, nun futuro, poderase ver -e ata tocar aos bisontes.
Raúl Lago, un dos responsables de Adarsa e que máis loitou pola chegada dos bisontes á leira propiedade da empresa, foi directo ao observar os animais: «Impresionante», dixo. «Emociona ver a estes animais aquí logo de mil anos. Son preciosos e agora entendo a paixón que sente a xente do Centro de Conservación do Bisonte Europeo. Aínda non o asimilas, é un orgullo para nós», asegurou.
Lago explicou que tras o verán esperan ter a leira a condicionada para poder recibir a escolares de toda Asturias que queiran coñecer estes animais. Ademais, animou a outras empresas para que colaboren en proxectos como este: «Ha de ser a iniciativa privada, porque se non é imposible. Nós tiñamos xa a parcela, co que o investimento non é moi grande, só facer os peches e os boxes e, despois, o mantemento dos animais. Fai nove meses que apostamos por este proxecto e por fin vémolo feito realidade».
A conselleira de Agroganadería, María Jesús Álvarez, considerou «moi interesante» a iniciativa de reintroducir o bisonte na rexión e destacou que «aúna dous aspectos da nosa consellería, como son recuperar unha especie e a súa manexo gandeiro. Seguramente, tamén será importante desde o punto de vista turístico». O departamento que dirixe Álvarez colaborou na operación no relativo aos protocolos de saneamento gandeiro necesarios para traer os animais desde Holanda e Bélxica.
Dedicada á cría
O verdadeiro artífice deste proxecto é o veterinario Fernando Morán, presidente do Centro de Conservación do Bisonte Europeo en España, unha entidade que trata de fomentar a cría deste animal. Morán quixo diferenciar os casos de Siero e de Villayón, pois o primeiro «é unha empresa privada que quere facer algo pola especie. Manteñen a leira e dedícanse á cría. En Villayón, é unha leira moi grande, visitada por expertos de todo o mundo, onde se poderían criar máis de 300 bisontes».
Na actualidade, só existen e 4.000 bisontes europeos repartidos en reservas de diferentes países, pero hai que ter en conta que todos eles saíron dunha ducia de exemplares atopados en Polonia a principios do século XX. Hai dúas liñas de cría e os expertos han de ter especial coidado para que non se crucen e evitar a consanguinidad.
Video aquí
